LDAP (Lightweight Directory Access Protocol) is een open, leveranciersonafhankelijk applicatieprotocol dat wordt gebruikt voor het openen en onderhouden van gedistribueerde directory-informatiediensten via een netwerk. Het biedt een gestructureerde manier om gebruikersgegevens, e-mailadressen, organisatiegegevens en andere kenmerken op te slaan en op te halen van een gecentraliseerde directoryserver. LDAP wordt veel gebruikt voor authenticatie, het opzoeken van adresboeken en het beheren van gebruikersidentiteiten in bedrijfsomgevingen.
LDAP speelt een cruciale rol in de zakelijke e-mailinfrastructuur door centraal beheer van gebruikersidentiteiten en contactgegevens te bieden. Zonder LDAP zouden organisaties voor elke applicatie afzonderlijke gebruikersdatabases moeten onderhouden, wat leidt tot inconsistente gegevens en beveiligingsrisico's. Een enkele LDAP-directory kan dienen als de definitieve bron voor e-mailadressen, wat de nauwkeurigheid in alle systemen garandeert. Voor e-mailverificatie en afleverbaarheid maakt LDAP real-time validatie van e-mailadressen tegen bedrijfsdirectories mogelijk. Bij het verzenden van interne e-mails of het beheren van mailinglijsten zorgen LDAP-query's ervoor dat berichten geldige ontvangers bereiken. Dit vermindert bouncepercentages en verbetert de algehele e-mailhygiëne binnen bedrijfsomgevingen. LDAP ondersteunt ook Single Sign-On (SSO) implementaties, waardoor gebruikers toegang krijgen tot meerdere e-mailgerelateerde applicaties met één set inloggegevens. Dit verhoogt de beveiliging door wachtwoordmoeheid te verminderen en stelt beheerders in staat om toegangsrechten vanaf een centrale locatie te beheren.
LDAP werkt volgens een client-servermodel waarbij clienttoepassingen verzoeken naar een LDAP-server sturen om directory-items op te vragen of te wijzigen. De directory is georganiseerd in een hiërarchische boomstructuur genaamd de Directory Information Tree (DIT), waarbij items worden geïdentificeerd door unieke Distinguished Names (DN's). Elk item bevat attributen zoals e-mailadressen, telefoonnummers en groepslidmaatschappen. Wanneer een applicatie gebruikersgegevens moet verifiëren of contactinformatie moet opzoeken, maakt deze verbinding met de LDAP-server op poort 389 (of 636 voor LDAPS met SSL/TLS-versleuteling). De client voert een bind-operatie uit om te authenticeren en voert vervolgens zoekopdrachten uit met behulp van filters om specifieke vermeldingen te vinden. De resultaten worden geretourneerd in een gestandaardiseerd formaat, waardoor LDAP zeer uitwisselbaar is tussen verschillende systemen en platforms. LDAP ondersteunt verschillende bewerkingen, waaronder zoeken, toevoegen, verwijderen, wijzigen en vergelijken. Voor e-mailsystemen wordt LDAP vaak gebruikt om zakelijke adresboeken te raadplegen, ontvangeradressen te valideren en contactgegevens van gebruikers op te halen tijdens het opstellen van berichten.
LDAP is een protocol om toegang te krijgen tot directory-services, terwijl Active Directory (AD) de directory-service-implementatie van Microsoft is die LDAP als een van de belangrijkste toegangsprotocollen gebruikt. AD bevat extra functies zoals Groepsbeleid en DNS-integratie.
LDAP verbetert de afleverbaarheid door real-time validatie van e-mailadressen tegen bedrijfsdirectories mogelijk te maken. Dit zorgt ervoor dat berichten naar geldige ontvangers worden gestuurd, wat bounces vermindert.
Standaard LDAP verzendt gegevens in platte tekst, wat niet veilig is. Organisaties moeten LDAPS (poort 636) of StartTLS gebruiken om communicatie te versleutelen bij het verzenden van gevoelige informatie.
LDAP is primair ontworpen voor interne directory-query's en is niet geschikt voor het verifiëren van externe adressen. Voor het valideren van externe adressen zijn gespecialiseerde e-mailverificatiediensten beter geschikt.
Begin vandaag nog met EmailVerify. Verifieer e-mails met 99,9% nauwkeurigheid.